۱۵ دي ۱۳۹۳

گل اختر

۱۵ دي ۱۳۹۳ 8440 بازدیدکننده 0 نظر
گل اختر در این مقاله می خوانید

گل‌های اختر ازجمله رنگارنگ‌ترین گل‌های تابستان هستند و همانند اجداد گرمسیری آمریکایی خود پر زرق‌وبرق بوده و سنبله‌های ناهموار مخروطی شکل و شکوفه‌های صاف و یکدست دارند. ...

گل اختر

 

 

    1. گل اختر

      نام گیاه‌شناسی

      کانا اکس جنرالیس (Canna x generalis)

      نوع گیاه

      گل

      نور مورد نیاز

      آفتاب کامل

      نوع خاک

      هر نوع خاک، شنی، گلدانی، خاک رس

      رنگ گل

      قرمز، صورتی، نارنجی، زرد، سفید

      زمان گل دهی

      تابستان، پاییز

     

این بوته‌های چندساله، در رنگ‌های متنوعی وجود داشته و برگ‌های بزرگ پارویی شکل رگه‌دار، و ساقه برگ‌های پوشاننده‌ای به رنگ‌های سبز و برنزی دارند. 

گل‌های اختر به خاطر ساقه‌های باریک بزرگ و شاخ و برگ‌ نخلی خود ، حتی اگر هرگز شکوفه ندهند بازهم باشکوه خواهند بود. بااین‌حال، آن‌ها از اواخر بهار یا اوایل تابستان، تا فصل یخبندان گل می‌دهند.

با شروع قرن جدید باغبان‌ها عاشق گل اختر شده‌اند و آن‌ها را از دانه پرورش می‌دادند، اما این کار آسانی نیست. بهتر است کار تکثیر آن‌ها را به متخصصان واگذار کرد و پیاز آماده را خرید.

 

کاشت

کاشت گل اختر

گل‌های اختر موجودات گرمسیری عجیب‌وغریبی هستند که به مقدار زیادی نور خورشید و خاک بارور و مرطوب نیاز دارند، اما لازم نیست که بیش از حد به آن‌ها برسید.

اگر فصل باغبانی شما کوتاه است، کاشت گل‌های اختر را می‌توان در خانه در گلدان‌های کوچک آغاز کرد.

جایی که شرایط طاقت‌فرسا نیست، گیاه را در اوایل تابستان در خارج از منزل بکارید ( حدود همان زمانی که شما می‌خواهید گیاه گوجه‌فرنگی را بکارید)

برای کشت بوته، باید خاک را تا عمق  30 تا 40 سانتیمتر نرم کرده و سپس آن را با یک ‌لایه‌ی 5 تا 10 سانتیمتری کمپوست (کود آلی) مخلوط‌کنید.

سوراخی به عمق 5 تا 7 سانتیمتر بکنید و ریشه‌های زیرزمینی (ریزوم) را در سوراخ قرار دهید، به طوری که چشم آب به سمت بالا باشد.

سوراخ را با خاک پوشانده و محکم کنید. به‌طور کامل آبیاری کنید.

ریشه‌ها را بافاصله 30 تا 120 سانتی‌متری از هم بکارید.

اگر شما آن‌ها را از دانه رشد می‌دهید، توجه داشته باشید که سرعت جوانه زدن کم است و نیاز است که دانه‌ها ساییده شوند و یا حمام اسید داده شوند تا پوشش سخت آن‌ها شکسته شود.

 

مراقبت

مراقبت از گل اختر

گل اختر اگر با یک منبع خوب آبیاری شود بهتر رشد خواهد کرد، بنابراین اگر در طول تابستان بارندگی کمتر از 3 سانتی‌متر در هر هفته است گیاه را آبیاری کنید. در مناطقی که خشک است به روش آزاد آبیاری کنید.

 برای کمک به حفظ رطوبت، یک‌لایه نازک از کود گیاهی در اطراف این گل بریزید.

اگر لازم شد بوته‌های بلند را به چوبی تکیه دهید.

هنگامی‌که گل‌ها پژمرده می‌شوند، آن‌ها را جدا کنید تا گیاه به گل‌دهی خود ادامه دهد.

بعد از پایان گل دهی هر ساقه را از سطح زمین برش دهید.

پس از اینکه سرمای پاییزی شاخ و برگ‌ها را سیاه کرد، ساقه و برگ را جدا کرده و ریشه‌ها را برای ذخیره‌سازی زمستانی خارج کنید. آن‌ها را در کود  گیاهی مرطوب و یا کپک قارچی برگ، در شرایطی دور از یخ‌زدگی نگه‌داری کنید. ریشه‌ها را ‌طوری قرار دهید که یکدیگر را لمس نکنند.

در مناطق گرم جنوبی، گل اختر را جابجا نکرده و تا زمانی که شاخ و برگ‌ها خیلی در هم و فشرده شوند، به آن‌ها اجازه رشد کردن بدهید. هر 3 تا 4 سال در زمستان، توده‌ها را از زیر خاک دربیاورید، ریشه‌ها را جدا کرده و آن‌ها را در خاک خوب غنی‌شده بکارید.

 

آفت

 حلزون، مایت های عنکبوتی و کرم صد پا ممکن است مشکلاتی ایجاد کنند.

 زنگ گیاهی، نقطه قارچی بر روی برگ‌ها، و سوختگی باکتریایی شایع است.

ویروس‌های موزاییکی لوبیای زرد و ویروس چروکیدگی نقطه‌نقطه گوجه‌فرنگی می‌تواند در این گیاه اتفاق بیفتد.

 

برداشت / ذخیره‌سازی

برداشت گل اختر

اگر شما قصد ذخیره‌سازی پیاز گل اختر در طول فصل زمستان را دارید، آن را در جای خشک و در دمای 7 تا 10 درجه سانتی‌گراد نگه‌داری کنید  و اجازه ندهید که آن‌ها خشک شوند. در صورت لزوم نم‌نم  آب روی شن و ماسه یا خاک اطراف آن‌ها بپاشید.

 در بهار، غده‌ها را با یک چاقوی تیز ببرید، طوری که هر قطعه شامل یک‌ چشم و تکه بزرگی از ریشه زیرزمینی باشد.

 

انواع توصیه‌شده

گل اختر

گل‌های اختر کوتوله کمتر از 90 سانتی‌متر ارتفاع داشته و به راحتی با باغ‌های مدرنِ کوچک‌شده ما تناسب پیدا می‌کنند. " پیکاسو"، یک گونه 75 سانتیمتری کوتوله است که گل‌های زرد پر از کک‌ومک دارد.

انواع استاندارد این گیاه، از 120 تا 180 سانتی‌متر رشد کرده و برای هر ریشه به‌اندازه دست، به یک دایره 60 تا 70 سانتیمتری نیاز دارند. نوع  "پرزیدنت" قرمز است، "پادشاه زرد هامبرت" نقطه‌دار است، "روزاموند کول" نارنجی با لبه طلایی است، و " شهر پورتلند " صورتی قرمز است.

 بسیاری از باغبان‌ها، عاشق گونه‌های مقاوم در برابر خشک‌سالی این گیاه هستند که ارتفاعشان به بیش از 180 سانتی‌متر می‌رسد. یکی از این گوهرهای غنی، گونه «لس‌آنجلس» این گیاه است که گلچه‌های بزرگ به رنگ صورتی خالص دارد که باز شده و شما می‌توانید تمام وجه آن را ببینید.

گونه «ببر بنگال» این گیاه، به خاطر داشتن برگ‌های راه‌راه به رنگ سبز و زرد با لبه خرمایی و گل‌های نارنجی، حتی زمانی که گل ندارد بسیار زیبا است.

 

مطالب دیگری که ممکن است بپسندید

نظر کاربران

    شما هم می توانید در مورد این مطلب نظر بدهید.

    کاربر گرامی، لطفاً توجه داشته باشید که این بخش صرفا جهت ارائه نظرات شما درباره ی این مطلب در نظر گرفته شده است. در صورتی که سوالی در رابطه با این مطلب دارید یا نیازمند مشاوره هستید، فقط از طریق تماس تلفنی با بخش مشاوره اقدام نمایید.


    نام :
    ایمیل:
    متن مورد نظر:

    عضویت در خبرنامه wiki5040