۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۳

متورا در یونان

۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۳ 4205 بازدیدکننده 1 نظر
متورا در یونان در این مقاله می خوانید

از قرن یازدهم میلادی به بعد راهبان، صخره‌های ماسه سنگی را برای سکونت برگزیدند. دسترسی به این ارتفاعات تقریبا غیر ممکن بود و از اینرو به "پایه های آسمان" معروف شدند. ...

متورا در یونان

متورا در یونان

از قرن یازدهم میلادی به بعد راهبان، صخره‌های ماسه سنگی را برای سکونت برگزیدند. دسترسی به این ارتفاعات تقریبا غیر ممکن بود و از اینرو به "پایه های آسمان" معروف شدند. با رونق گرفتن دوباره زهد پیشگی در قرن پانزدهم میلادی، علیرغم مشکلات و سختی‌های فراوان، تعداد 24 صومعه از این نوع بنا گردید. نقاشی‌های دیواری این صومعه‌ها (قرن شانزدهم میلادی) نقطه عطفی در پیشرفت نقاشی پس از دوره بیزانس (امپراتوری روم شرقی) بود.

 

متورا

شرح کلی

متورا در زبان یونانی به معنی "معلق در هوا" است. این صومعه‌ها دستاوردی بی نظیر در هنر بوده و یکی از تأثیرگذارترین نمونه‌های کاربرد معماری در ساخت مکان‌هایی برای گوشه‌گیری، مراقبه و نیایش به شمار می‌رود. متورا نمونه‌ای برجسته از بنای رهبانی است که مرحله مهمی از تاریخ  (قرون چهاردهم و پانزدهم میلادی) را به تصویر می‌کشد؛ دوره‌ای که زهد پیشگی در اوایل مسیحیت توسط جوامع رهبانی رونق گرفت و هم در جهان غرب (برای مثال توسکانی) و هم در کلیسای ارتدوکس به جایگاهی ارزشمند دست یافت.

 

متورا

این صومعه ها در شرایطی بسیار سخت و بدون جاده دسترسی، در مکانی خطرناک ساخته شده و به سکونتگاه دائمی راهبان مبدل گشتند. با وجود آسیب‌های ناشی از گذشت زمان، این صومعه‌ها هنوز هم در متورا پا بر جا و استوار  مانده‌اند. زائران دلیر برای دسترسی به صومعه وارلام، از صخره ای عمودی به ارتفاع 373 متر بالا می‌رفتند و از اینرو این صومعه با تسلط بر دره‌های اطراف نمادی از شکنندگی شیوه‌های سنتی زندگی است که در معرض افول و فراموشی هستند.

 

متورا

صومعه‌ها در بالای صخره‌های سنگی دلتای مته اورا ساخته شده‌اند. ارتفاع آن‌ها از سطح دره پینداس 400 متر بوده و در نزدیکی شهر کوچک کالامباکا در دشت تسالی قرار گرفته‌اند. تحلیل‌های شیمیایی حاکی از این است که این صخره‌های عمودی در حدود 60 میلیون سال پیش و دوره سوم، از سطح مخروطی رودخانه بیرون آمده و بر اثر زلزله به این مکان آورده شده‌اند. متورا‌ها توده‌های عظیمی از رسوبات ماسه سنگ و کنگلومرا (سنگ جوش) هستند که به واسطه فرسایش رودخانه‌ای شکل گرفته‌اند. فعالیت‌های لرزه‌ای باعث افزایش تعداد خطوط گسل‌ها و ترک‌ها شده و این توده‌های بی شکل را به صخره‌های سنگی عمودی و مجزا مبدل کرده است. به نظر می‌رسد زاهدها و راهبان تارک دنیا از قرن یازدهم میلادی این مکان فوق‌العاده را برای سکونت خود برگزیده‌اند. در اواخر قرن دوازدهم میلادی کلیسای کوچکی به نام پاناگیا دوپیانی (یا اسکیت) در پای یکی از این "ستون های آسمانی" و زیر صومعه راهبان ساخته شده است.

 

متورا

طی دوره بسیار مخوف بی ثباتی سیاسی در منطقه تسالی در قرن چهاردهم میلادی، صومعه‌ها با روشی معین در بالای صخره‌های غیر قابل دسترس ساخته شدند،  به طوری که در پایان قرن پانزدهم میلادی، 24 صومعه در این منطقه وجود داشت. کار تزئین و و توسعه صومعه‌ها تا قرن هفدهم میلادی ادامه یافت. در حال حاضر، تنها از چهار صومعه سنت استفان، آیا تریاس، والارم و مته اورون برای انجام مناسک مذهبی استفاده می‌شود.

 

متورا

تپه‌های جنگلی و دره رودخانه این منطقه با جنگل رودخانه‌ای راش چنار و گونه‌هایی بومی همچون قنطوری علفی (که در نزدیکی روستای کنیسکاس یافت شده) و قنطوری کالامباکایی پوشیده شده است. جنگل زیبای تریکالا نزدیکترین منطقه محافظت شده است که با وسعت 28 هکتار در سال 1979 میلادی ایجاد شد و درختانی همچون سرو ناز و کاج مدیترانه‌ای در این جنگل کاشته شد. پوشش گیاهی بالقوه این منطقه فوق مدیترانه ای بوده و در ارتفاعات آن گونه‌هایی از درخت بلوط و توسکا و همچنین جنگل راش اروپایی (در ارتفاع 700 متری و بالاتر) وجود دارد.

 

مطالب دیگری که ممکن است بپسندید

نظر کاربران

    شما هم می توانید در مورد این مطلب نظر بدهید.

    کاربر گرامی، لطفاً توجه داشته باشید که این بخش صرفا جهت ارائه نظرات شما درباره ی این مطلب در نظر گرفته شده است. در صورتی که سوالی در رابطه با این مطلب دارید یا نیازمند مشاوره هستید، فقط از طریق تماس تلفنی با بخش مشاوره اقدام نمایید.


    نام :
    ایمیل:
    متن مورد نظر:

    عضویت در خبرنامه wiki5040